Aso Zagrosi

Birinci Dünya Savaşı  sonrası Osmanlı devleti kalmadı.    İttihat ve Terakki artıkları  olan Mustafa Kemal   gibileri yargılamalardan kurtulmak için Kürdistan’a sığındılar. Kürdler  Mustafa Paşa Yamulki’yi  dinleyerek Yunanistan ile  ittifak kurarak 

bu katil sürülerinin varlığına  son vereceklerine   her türlü yardımı yaparak  hem Serhat’ta  ve  hem de  Antep ve  Urfa’da büyük bedeller ödeyerek onları iktidara taşıdılar.

Sonuç Kürd soykırımı  Koçgiri’den başlayan  1940’lara kadar  trajedi üzerine  trajedi yaşadık.. Süreç hala devam ediyor.

2003 yılında Irak  devleti yıkıldı.   Irak’ta tek örgütlü güç Kürdlerdi.  Bağdat’taki yeşil bölgeyi  ve yeniden oluşturmak istenen  devlet kurumlarının güvenliğini Peşmergeler üstlendi.. Kürdler Paul Bremer’i de  hayretler için de  bırakacak  bir şekilde Irak devletinde  görevler almak için  yarışa girdiler.. Sonuç, Irak  devleti kısmen güçlenmeye başladığı zaman  Kürdistan üzerine ordularını gönderdi.. Kerkük, Xaniqin ve Şengal’de yaşanan  trajedileri biliyoruz.  Süreç hala devam ediyor.

Doğu Kürdistan’da  Şah rejimi yıkıldıktan sonra,   o dönem Kürdistan’da  etkili olan din adamlarından  biri olan Ahmedi Müftizade   Humeyni  rejimini destekledi. Humeyni Şiiler içinde  ünlü olduğu kadar  Müftizade de Sünniler içinde tanınan bir şahsiyetti. İslami prensipler temelinde Kürd sorununu çözeceğine  inanıyordu ve Humeyni ile yakın ilişki içindeydi. Humeyni  rejimi  Doğu Kürdistan’ı yakıp yıktıktan sonra İran rejimi  Müftizade’yi  yargılamadan ömür boyu zindana attı.   Müftizade ölmeden kısa bir süre önce  serbest bırakıldı.(Müftizade üzerine başka bir yazıda duracağım)Batı Kürdistan’da uluslararası güçlerin  bölgesel çıkarları devre dışı kalırsa, sahip olunan  “demokratik Suriye” perspektiflerinin de farklı bir sonuca varamayacağı açıktır.

Kürdler tarihlerinden ders almadıklarından, ulusal  hafızakırımına uğradıklarından  yapılan hataları binlerce defa tekrar ediyorlar.

Siyasi komedyalara  dönüşen Kürdlerin  bu durumunu, en iyisi  yine Kürdler arasında   çok meşhur olan  “MARÊ MAM OMER”  açıklıyor.

“MARÊ MAM OMER”   hikayesini büyükler kadar  çocuklarda   severdi.

Yaşlılar kendi  elleriyle kendi  mezarlarını kazanlara   bu hikayeyi anlatarak  dolaylı olarak  hak ettiklerini  söylerlerdi..   Aynı şey siyasi sınıf içinde  söylene bilinir..

Anlatımlara göre  MAM OMER  atına binmiş bir köyden  başka bir köye gidiyor. Yolda  bir ot yığınına  ateş düştüğünü  görür ve yaklaşıyor.  Bu arada  tam ateşin ortasına düşmüş ve çaresizlikte yol bulamayan  bir yılan dikkatini çekiyor.  MAM OMER  ellindeki çubuğu uzatarak  yılanı kurtarmaya  çalışıyor. Yılan Mam Omer’in  çubuğuna  sarılarak yükseliyor ve bu arada Mam Omer’in boğazına sarılıyor.

Mam Omer yılana  ben  seni kurtardım   bırak beni diyor. Fakat, yılan Mam Omer’in yakasını bırakmıyor ve sokmak istiyor.

Mam Omer, yılana  gel seninle bir antlaşmaya  varalım.  Yoldan  geçen birinin  hakemliğine baş vuralım. Yılan da kabul ediyor.

Bu arada yolda  bir öküz geçiyor. Mam Omer  öküzü durduruyor ve hakem olmasını  istiyor.  Mam Omer  başlarından geçen  hikayeyi baştan sona kadar anlatıyor.

Öküz: “ Vursun!!  Hak etmişsin  niye kurtardın” diyor.

Mam Omer  öküzün hakemliğini  kabul etmiyor.   Yılana  başka birilerin hakemliğine baş vuralım diyor. Yılan da öneriyi  kabul ediyor.

Bu arada yolda “Mam Rûvî” ile karşılaşıyorlar.

Tilki hakemliği kabul ediyor.

Mam Rûvî, Mam Omer’e sen  sopanı  uzak bir yere at.  Yılan da sende  uzaklaş!! İkisi de  Mam Rûvî’nin dediklerini kabul ediyorlar ve söylediklerini yapıyorlar.

Bu arada Mam Rûvî, Mam Omer’e dönerek  atalarım bana her zaman  ısrarla bir şey öğrettiler:   “DEST BİDE DAR, BİKUJE MAR”!!!   Mam Omer, Mam Rûvî’nin söylediklerini

yapıyor.

Biz Kürdler ne zaman “MARÊ MAM OMER”  den kurtulmak için  “MAM RÛVΔnin dediklerini  yerine getireceğiz?